Dar Dysleksji

czego dowiódł test kompetencji klas szóstych,

który zdała z dobrym wynikiem 37 na 40 możliwych

punktów. (....) Przez ostatni rok Zosi

znacznie łatwiej się skupić, posługuje się

poznanymi na zajęciach technikami

pomocnymi w nauce, opanowaniu emocji. 

Czyta dużo sprawniej, przez co interesuje się książkami

i chętniej przyswaja nowe informacje.

Znacznie łatwiej jej formułować

rozbudowane wypowiedzi na lekcjach." - fragment opinii z działu Opinie

Przyczyny dysleksji wg. R. Davisa 

Ludzie przetwarzają informacje na dwa sposoby - werbalny i niewerbalny. Myślenie werbalne dokonuje się za pomocą słów, a niewerbalne wykorzystuje umysłowe obrazy pojęć lub idei. Ujmując to prosto, niektórzy z nas doskonale widzą obrazy, inni słyszą słowa w głowie, czyli własne myśli. Jeszcze inni, przetwarzają informacje przy pomocy obu tych sposobów.

Osoby z dysleksją najczęściej korzystają z myślenia niewerbalnego - myślenie obrazami. Najczęściej proces ten jest zupełnie nieświadomy. Kiedy czytają słowa, które oznaczają realnie istniejące przedmioty najczęściej nie sprawiają im kłopotu. Każdy z nas, gdy trafi na słowo "rower" czy "rolki" jest w stanie dość szybko przywołać obrazy tych przedmiotów. Dyslektyk robi to autoamtycznie i błyskawicznie. Problem pojawia się gdy natrafia na słowo, które nie niesie za zobą żadnego obrazu, np. "gdyby, tuż, więc". W czasie czytania, powstaje w tym momencie biała plama. Mózg nie radzi sobie z tym bodźem, nic tu do niczego nie pasuje, tekst przestaje się kleić. Tak zaczyna się dezorietnacja.

Jest to zjawisko występujące powszechnie, każdy z nas doświadczał go niejednokrotnie. Pojawia się również w sytuacji przeciążenia bodźcami lub myślami - mózg "nie nadąża" z przetwarzaniem przychodzących bodźców. Powodem tych trudności jest nieprawidłowy, nieharmonijny rozwój pewnych części mózgu, które związane są z mową, czytaniem i pisaniem. 

Chociaż dezorientacja jest zjawiskiem powszechnym, dyslektycy znacznie częściej jej doświadczają, sami ją też wywołują, nie wiedząc o tym.

W stanie dezorientacji zostaje zniekształcona percepcja.

  To, co spostrzegamy jako rzeczywiste, naprawdę nie jest zgodne z faktami i sytuacją w otoczeniu. Wypaczeniom ulegają głównie wrażenia ze zmysłu wzroku, słuchu, równowagi oraz poczucia czasu. Dziecko widzi słowo "ta", a czyta "tata". Ono je widzi, ale jego mózg tworzy białą plamę i "podsuwa" dziecku najbliższy obraz - czyli obraz taty.

Dyslektyk nie myśli jak większość ludzi werbalnie, tzn. za pomocą słów, lecz przy pomocy trójwymiarowych obrazów oraz zmysłów. Podczas czytania dyslektyk napotyka niestety na trudności, ponieważ nie wszystkie elementy języka można zobrazować lub poczuć przy pomocy zmysłów.
Można „zobaczyć” w myślach rzeczowniki (np. pióro, książka, pies, dziecko), a także czasowniki (spać, jeść, jechać), ale jak wyobrazić sobie niektóre przyimki („o”, „po”, „u”), przysłówki („wcale”, nigdy”) lub zaimki („ten”, „ta”, „to”) czy niektóre czasowniki (mieć, być)?

Są to dla dyslektyka tw. słowa-pułapki, które sprawiają, że tworzący się w myślach obraz czytanego zdania staje się niespójny. Prowadzi to do zamętu. Dalsze usiłowania zrozumienia czytanego zdania i związana z tym ogromna koncentracja powodują uczucie zagubienia i w efekcie  nasilają dezorientację. W stanie dezorientacji wszystkie zmysły, z wyjątkiem smaku, odbierają zniekształcone wrażenia. Mózg nie widzi już tego, co widzą oczy, lecz spostrzega zmieniony obraz. Nie słyszy tego, co słyszą uszy, lecz inne dźwięki.

Dezorientacja sprawia, że percepcja liter zmienia się, ulega wypaczeniu i czytanie staje się niemożliwe.

Nie można poskładać wyrazów, gdy widzi się zniekształcone, poodwracane litery. Dziecko usiłując je przeczytać musi się nadmiernie koncentrować, co może powodować napięciowe bóle głowy. Skutkiem dezorientacji może być także uczucie przypominające zawroty głowy i nudności.

Ponieważ dezorientacja to najczęściej chwilowy stan umysłu, warto wiedzieć, że są sposoby, które powstrzymują jej pojawienie się i narastanie. Sposobów tych, uczymy się podczas indywidualnych zajęć dla dyslektów, czyli Programu Korekty Dysleksji met. Davisa.

Szczegóły: Program korekty dysleksji – zajęcia indywidualne

Program Davisa®: Korekta Dysleksji Davisa®, Opanowywanie Symbolu Davisa®, Procedura Przywracania Orientacji Davisa® mogą być prowadzone przez osoby przeszkolone i posiadające licencję nadaną przez Davis Dyslexia Association International.